SAMENVATTING

Amyotrofische laterale sclerose (ALS) blijft een van de moeilijkst te behandelen neurodegeneratieve ziekten in de moderne geneeskunde. Ondanks grote vooruitgang in de moleculaire biologie, genomica, biomarkeronderzoek en regeneratieve geneeskunde, hebben patiënten nog steeds een grotendeels fatale prognose en zeer beperkte behandelingsmogelijkheden.

De beoordeling van nieuwe ALS-therapieën door de regelgevende instanties heeft diepere spanningen binnen de moderne FDA blootgelegd. De bestaande goedkeuringsstructuren waren grotendeels ontworpen rond traditionele geneesmiddelen, grote populaties en relatief uniforme ziektemodellen. ALS is geen van deze dingen. De ziekte verloopt ongelijkmatig, de patiëntenpopulaties zijn klein en therapeutische effecten kunnen in verschillende stadia van de ziekte verschillend tot uiting komen.

In het afgelopen decennium heeft de FDA publiekelijk versnelde goedkeuringsprocedures, adaptief onderzoeksontwerp, patiëntgerichte geneesmiddelenontwikkeling en biomarkergestuurde regelgeving omarmd. Toch zijn deze principes niet altijd consequent in de praktijk toegepast.

Dit artikel betoogt dat ALS een belangrijke stresstest is geworden voor de vraag of Amerikaanse regelgevende instanties zich kunnen aanpassen aan de biomedische wetenschap van de 21e eeuw. De discussie reikt verder dan één enkele therapie of sponsor. Het raakt bredere vragen aan zoals administratieve consistentie, flexibiliteit in bewijsvoering, patiëntenautonomie en de toekomstige concurrentiepositie van de Amerikaanse biotechnologiesector.

Aan de hand van ALS-therapieën en regeneratieve geneeskunde als casestudies onderzoekt dit artikel het evoluerende FDA-beleid met betrekking tot versnelde goedkeuring, Bayesiaanse statistische methoden, biomarkerkwalificatie, Special Protocol Assessments en toezicht op regeneratieve geneeskunde. Het behandelt ook de ethische gevolgen van vertraging in de regelgeving bij terminale ziekten.

De grotere vraag is niet langer of modernisering van de regelgeving noodzakelijk is. Dat debat is grotendeels beslecht. De vraag is nu of de beoordelingscultuur en de operationele besluitvorming zich snel genoeg zullen ontwikkelen om gelijke tred te houden met de wetenschappelijke realiteit.

Vertaling: Gerda Eynatten-Bové

Bron: Journal of the Academy of Public Health