02-04-2015

Abstract

Achtergrond

Bepalen of een geïntegreerde aanpak van hospitalisatie en klinische resultaten van een chronische neurologische aandoening, namelijk amyotrofische laterale sclerose, beïnvloedt.

Methoden

We hebben 2452 patiënten met een waarschijnlijke of definitieve diagnose van amyotrofische laterale sclerose opgevolgd van 2000 tot en met 2012. Twee cohorten werden vergeleken voor en na de oprichting van zorgcoördinatie voor deze ziekte in Ile de France in 2006. Tijdens deze twee periodes waren de medische en paramedische zorgteams en formele normen van zorg identiek; het enige verschil was de coördinatie door het netwerk. Om het verblijf in het ziekenhuis en de afdeling spoedgevallen te onderzoeken berekenden we het aantal dagen, het aantal patiënten, het aantal verblijven. We hebben voor de klinische resultaten de graad van functionele verslechtering gebruikt, en de Kaplan-Meier en Cox modellen voor de overleving te meten.

Resultaten

Alle hospitalisatie variabelen daalden na de oprichting van het netwerk, en dit was niet te verklaren door opname elders. De graad van functionele verslechtering verschilde aanzienlijk vóór (1.03 ± 1.57 punten/maand) en na (0.79 ± 0.80 punten/maand; p = 0.002) de oprichting van het netwerk. Patiënten opgenomen in het netwerk hadden een mediane overlevingstijd van 13.2 maanden extra (log rangschikking test; p < 0.001). In het model van Cox, werd de netwerk-interventie geassocieerd met 45% afname van het relatieve risico van overlijden tijdens de periode van de studie (p < 0.001).

Conclusies

Gecoördineerde zorg werd bij ALS geassocieerd met minder ziekenhuisopnames, minderde functionele verslechtering en later overlijden. Deze resultaten suggereren dat proactieve coördinatie tussen verzorgers in chronische en ingewikkelde ziekten een positief effect op de hospitalisatie en de klinische evolutie van de ziekte kan hebben. 

Vertaling: ALS Liga: Anne

Bron: BMC Health Services Research