17-03-2016

Voornamelijk dankzij afgenomen activiteit en verminderde functie van het middenrif, ALS/MND vergroot de kans op van het ontstaan van obstipatie. Ontlasting kan hard en onregelmatig worden en het kan moeilijk worden zich te ontlasten. Een dieet, medicatie, gebrek aan vocht en gebrek aan lichaamsbeweging kunnen ook bijdragen aan obstipatie.

Voordat men overgaat op laxeermiddelen, kunnen natuurlijke wijzigingen aanbrengen effectief zijn. Lichaamsbeweging zorgt ervoor dat er meer bloed, zuurstof en voedingsstoffen naar de darmen gaan. Vloeistoffen zijn het meest doeltreffend en het beste laxeermiddel (drink 237 ml of dagelijks vijf glazen erg warm water) Elke dag 20 tot 35 gram vezels maken de ontlasting zacht, laat het toenemen in volume en zorgt voor regelmatige samentrekkingen. Andere voedingshulpmiddelen bevatten fruit en groentesappen (vooral gestoofde pruimen of pruimensap), probiotische yoghurt (zoals Activa), heldere bouillon, en een eetlepel olijf- of plantaardige olie.
Als preventief middel kunnen een dagelijkse dosis vitamine C (500 mg) en magnesium (400 mg) ingenomen worden, waarbij elke dosis met 100 mg per dag verhoogd wordt (tot maximaal 1000 mg)

Laxeermiddelen moeten enkel gebruikt worden als de natuurlijke methodes onvoldoende werken, beginnend met de minst sterke vorm. Vezel laxeermiddelen vergroten de absorptie van vezels. Sommigen gebruiken natuurlijke vezels, zonder recept te verkrijgen. Anderen gebruiken synthetische cellulose. Deze moet echter vergezeld gaan met een hoge inname van vloeistoffen, wat moeilijk kan zijn voor degenen die moeite hebben met slikken en daarom niet aangeraden wordt.

Ontlasting verzachters of verzachtende laxeermiddelen zorgen ervoor dat het watergehalte van de ontlasting toeneemt en verminderen de inspanning enorm die nodig is om ontlasting te laten komen. Ze zijn vaak ideaal voor ALS/MND patiënten omdat ze gebruikt kunnen worden wanneer vezel en vloeistoffen inname moeilijk is. Ze helpen ook als het verminderde middenrif vermogen het moeilijk maakt naar beneden te drukken.

Het gebruik van sterkere laxeermiddelen moet altijd overlegd worden met een huisarts. Deze bevatten hyperosmotische laxeermiddelen (zetpillen) welke water onttrekken naar de darm van omringend lichaamsweefsel; smeermiddelen, die de stoelgang van een laagje petroleum voorzien, maar die niet gebruikt mogen worden met zelfs de geringste slikklachten; en stimulerende laxeermiddelen. Een geslaagd laxeermiddel voor ALS-patiënten is natriumdocusaat (50mg) en sennosiden (8.6 mg) gebleken, de gemeenschappelijke versie van Peri-Colace, die overal te verkrijgen is en voordelig is.

Hoewel de meeste ALS-patiënten obstipatie ervaren, kunnen sommige geneesmiddelen en voedingsmiddelen het tegenovergestelde probleem, diarree en dunne ontlasting, veroorzaken. Tradionele oplossingen zijn geroosterd brood, het BRAT dieet (bananen, rijst, appelsap, geroosterd brood) kamille of pepermunt thee. Als diarree aanhoudt kunnen vrij verkrijgbare (recept niet noodzakelijk) medicijnen zoals Immodium of Kaopectate helpen.

Vertaling: Ruby Davies

Bron: ALS Worldwide