20-08-2019

Samenvatting: Amyotrofische laterale sclerose (ALS) is een progressieve motorneuronenziekte die onherroepelijk leidt tot veralgemeende spierzwakte en een voortijdige dood. Slaapstoornissen komen zeer vaak voor bij patiënten met ALS en dragen substantieel bij aan de ziektelast voor zowel patiënten als mantelzorgers. Slaapstoornissen kunnen worden veroorzaakt door fysieke symptomen, zoals krampen, pijn, gereduceerde mobiliteit, spasticiteit, slijmretentie en het rustelozebenensyndroom. Bovendien kunnen depressie en angstgevoelens leiden tot aanzienlijke slapeloosheid. Bij een kleine subgroep van patiënten kan zich de gedragsstoornis van de REM-slaap voordoen, wat duidt op de neurodegeneratie van trajecten van het centrale zenuwstelsel die betrokken zijn bij het regelen van de REM-slaap. Wat de globale prognose betreft, zijn slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen (SGA) en nachtelijke hypoventilatie (NH) van het allergrootste belang, in het bijzonder omdat NH voorafgaat aan ademhalingsfalen. Tijdige mechanische ventilatie is één van de meest significante therapeutische maatregelen om de levensduur te verlengen bij ALS, en transcutane capnometrie is superieur aan pulsoximetrie om NH vroeg op te sporen. Bovendien is aangetoond dat bij patiënten die thuis ventilatieondersteuning krijgen, de overlevingsduur afhangt van de vraag of normocapnie, normoxie en de eliminatie van apneuische gebeurtenissen gedurende de slaap op betrouwbare wijze kunnen worden verwezenlijkt. Verscheidene studies hebben slaappatronen en klinische determinanten van slaapstoornissen onderzocht voor ALS, maar exacte prevalentiecijfers zijn onbekend. Bijgevolg is het passend zich constant bewust te zijn van slaapgerelateerde symptomen. Aangezien patiënten geen genezende behandeling kan worden geboden, dienen slaapklachten grondig te worden onderzocht om elke mogelijke behandelbare etiologie te identificeren en de levenskwaliteit zoveel mogelijk te verbeteren of te stabiliseren. Het gebruik van slaapmiddelen zou moeten worden beperkt tot palliatie gedurende de terminale fase van de ziekte en hardnekkige slapeloosheid tijdens de vroegere stadia, er rekening mee houdend dat de meeste verbindingen SGA potentieel verergeren.

Vertaling: Bart De Becker

Bron: Dove Press