04-06-2017

Met het oog op solidariteit heeft een ‘Europese denk- en doetank’ die onafhankelijk werd opgericht door de Belgische econoom Denis Stokkink een rapport gepubliceerd met de titel ‘Etre aidant-e. Entre solidarité choisie et précarité subie ‘ (Mantelzorger zijn: tussen zelfgekozen solidariteit en ongewilde onbestendigheid‘). Het werd geschreven door Anna Métral onder de supervisie van Denis Stokkink, vergelijkt de ondersteuning die zorgverstrekkers krijgen in Frankrijk, Duitsland en België en zet de verschillen tussen de verschillende systemen in de verf. Volgens dit document hebben Frankrijk en België een gezamenlijk beleid uitgestippeld, terwijl Duitsland familieleden aanmoedigt om niet meer te werken zodat ze voor een afhankelijk familielid kunnen zorgen. Daartegenover staat dat ondernemingen meer en meer tegemoetkomende maatregelen lijken te implementeren voor mantelzorgers. Mantelzorgers zijn meestal vrouwen: volgens dit rapport gaat het om zowat 90% van de mantelzorgers in Duitsland en 57% in Frankrijk. In de Europese Unie helpt zowat 12% van de werkenden en 16% van de niet-werkenden een geliefde minstens één of meerdere dagen per week. Volgens de auteur zijn er momenteel naar schatting 860.000 mantelzorgers in België en meer dan 8 miljoen in Frankrijk. Het gaat daarbij vaak om de echtgenoot of echtgenote, de kinderen of stiefkinderen van verslaafden, of de ouders, als het bijvoorbeeld gaat om een gehandicapt kind. De gemiddelde leeftijd van een zorgverstrekker in België bedraagt ongeveer 77 jaar als het een echtgenoot of echtgenote van een zorgbehoevende betreft en 53 jaar als het geen echtgenoot of echtgenote is. De auteur gaat ervan uit dat deze dagelijkse steun in België goed is voor het volle equivalent van 150.000 uur, met een monetaire waarde van het maandelijkse werk van tussen de 941 en 1.189 euro. In Frankrijk zou deze waarde tot 3.000 euro per maand bedragen. De auteur van deze tekst benadrukt het feit dat de Europese Unie hieromtrent geen gemeenschappelijk beleid heeft. Ze zegt dat er “een gebrek is aan Europese harmonisatie die garant zou staan voor efficiënte en toegankelijke personenzorg met leveringskwaliteit“.

Vertaling: Bart De Becker

Bron: OrphaNews