17 oktober 2025

Onderzoekers pleiten voor een vroeger gebruik van loophulpmiddelen in het proces

Mensen met amyotrofische laterale sclerose (ALS) die ook diabetes hebben, verliezen het vermogen om te wandelen sneller dan patiënten die geen diabetes hebben. Dat blijkt uit een Japanse studie.

De bevindingen benadrukken het belang van ondersteunende mobiliteitszorg voor ALS-patiënten met diabetes. Dat zeggen de onderzoekers van de studie: “ Factors Influencing the Loss of Ambulation in Patients With Amyotrophic Lateral Sclerosis: A Retrospective Cohort Study” die gepubliceerd werd in Health Science Reports.

ALS is een neurologische ziekte die progressieve spierverzwakking veroorzaakt waardoor patiënten geleidelijk aan het vermogen verliezen om te wandelen en andere dagelijkse bewegingen uit te voeren.

Volgens de wetenschappers zorgen problemen met wandelen ervoor dat sociale participatie en levenskwaliteit verminderen. Die problemen zijn een van de grootste obstakels voor de patiënten en hun zorgverleners.

Toch is er maar weinig kennis over de factoren gelinkt die bepalen wanneer iemand het vermogen om te wandelen verliest.

“Als de risicofactoren voor de prognose van wandelen op het moment van diagnose geïdentificeerd worden, kan dat nuttige informatie zijn die clinici kunnen gebruiken bij het opmaken van de tijdlijn van de behandeling en het stellen van doelen,” schrijven de wetenschappers.

Japanse studie onderzoekt het verlies van mobiliteit

Drie Japanse wetenschappers willen de factoren identificeren die geassocieerd worden met verlies van loopvermogen uit gegevens van 62 personen met ALS die verzorgd worden in hun kliniek.

Tijdens follow-upverloren alle deelnemers aan de studie uiteindelijk het vermogen om te wandelen. De gemiddelde tijd tussen diagnose en verlies van loopvermogen was 16,5 maanden. Sommigen bleven bijna dubbel zolang mobiel, terwijl anderen ongeveer 10 maanden na hun diagnose niet meer konden wandelen.

Statistische analyses toonden dat de gemiddelde tijd tussen diagnose en verlies van het loopvermogen bij patiënten met diabetes significant korter was. De gemiddelde tijd tot verlies van loopvermogen bij patiënten met diabetes was ongeveer een jaar, terwijl het bij patiënten zonder diabetes eerder 1,5 jaar was.

Bij patiënten met diabetes was de kans dat zij hun loopvermogen sneller zouden verliezen 3,3 keer groter na een correctie voor factoren zoals leeftijd bij het begin van de ziekte, geslacht, initiële symptomen, hoe ernst van de ziekte en longcapaciteit.

“Uit onze studie bleek dat patiënten met diabetes sneller hun loopvermogen verloren dan patiënten zonder diabetes,” schrijven de wetenschappers. “Vroegtijdiger gebruik van loophulpmiddelen en steunzolen is belangrijk voor ALS-patiënten met diabetes.”

De onderzoekers stelden vast dat diabetes, een metabolische aandoening gekenmerkt door een hoge bloedsuikerspiegel, spierzwakte kan veroorzaken, wat dit resultaat kan verklaren. Het kan ook veroorzaakt worden door een laag aantal van bepaalde signaalmoleculen die spier- en zenuwgezondheid bevorderen bij personen met diabetes.

De analyses toonden ook dat een kortere periode tussen de aanvang van symptomen en de diagnose significant verbonden is met een vroeger verlies van loopvermogen. Eerdere studies toonden een gelijkaardige associatie. De onderzoekers zeiden dat die correlaties waarschijnlijk reflecteren dat mensen met een agressievere, snel ontwikkelende vorm van de ziekte vaak sneller gediagnostiseerd worden.

De onderzoekers benadrukten dat hun studie beperkt was tot een klein aantal personen die geobserveerd werden in een centrum. Er moet meer onderzoek gedaan worden om de bevindingen te bevestigen en de onderliggende biologische mechanismen te bestuderen.

Vertaling: Joske Van Peer Bron: ALS News Today