Brad Smith kon niet meer spreken door toedoen van amyotrofische laterale sclerose, maar heeft zijn spraak terug nadat in zijn motorische schors de Neuralink ‘Link’ werd geïmplanteerd, een implantaat ter grootte van een muntstuk met 1.024 electroden. Hiermee kan hij op basis van loutere gedachten en AI spraak genereren met behulp van een cursor.
Smith is de allereerste ALS-patiënt en als dusdanig slechts de derde mens die gebruikmaakt van deze experimentele interface. In een Elon Musk Tweet zei hij: “Ik typ dit met mijn hersenen” en bewees zo hoe veelbelovend het apparaat is. “Het is mijn belangrijkste communicatiemiddel”, zei hij nog.
Alvorens dit implantaat mainstream kan gaan, moet het echter eerst langs een eerste haalbarheidsproef, dan langs de hoofdproef, om daarna naar een premarketinggoedkeuring van het FDA te dingen. Het moet met andere woorden nog jaren spitsroeden lopen in verschillende klinische sites.
Elon Musk bevestigde dat Smith deelneemt aan dit eerste klinisch onderzoek (de zogeheten PRIME-studie), dat de veiligheid en het nut voor verlamde mensen van het apparaat wil aantonen. De eerste drie deelnemers (twee mensen met letsels aan het ruggenmerg en Smith met ALS) kregen het apparaat geïmplanteerd.
Hersenimplantaat: 1.024 electroden in de motorische schors motor
[Met dank aan Neuralink]
De N1 ‘Link’ van Neuralink heeft grofweg de omvang van vijf gestapelde 2 euro-muntstukken en wordt ingebracht in een uitsparing van de schedel van gelijke omvang. Tijdens de operatie brengt een high-speed robot 64 bundels van ragfijne polymeerdraden in, 1.024 opname-electroden in totaal. Ze dringen slechts een paar millimeter in de hersenen door en vermijden automatisch elk contact met de bloedvaten, “zodat bloedingen tot een absoluut minimum beperkt blijven”, aldus Smith.
Dit apparaat verschilt van de Stentrode van Synchron. Die wordt via de halsader ingebracht en in een bloedvat naast de motorische schors geplaatst. Hij beschikt over slechts 16 opname-electroden en het is niet nodig de schedel te openen. De Link van Neuralink daarentegen vereist een kleine hersenboring, waarbij 1.024 polymeerdraden rechtstreeks in het hersenweefsel worden ingebracht. Hij is invasiever en het implanteren is riskanter, maar de gegevensstroom is veel groter. Kortom, Neuralink is bereid een groter risico te nemen voor een grotere kanaalbreedte, terwijl Synchron vooral inzet op vasculaire toegang en eenvoudiger onderhoud.
Eenmaal geïmplanteerd, bevindt de Link zich onzichtbaar onder de hersenpan en geeft hij draadloos via Bluetooth een weelde aan gegevens door aan een laptop. De algoritmes op die laptop analyseren de neuronale afvuurpatronen van de motorische schors van Smith en zodoende worden de bewegingen die hij wil maken gedecodeerd. Omdat zijn ingebeelde handbewegingen door toedoen van ALS zwakke signalen opleverden, legden de ingenieurs van Neuralink zich toe op subtiele tongbewegingen, die een betrouwbaarder signaal opleverden. Door zich op die tongbewegingen te concentreren, leerde Smith zijn gedachten te vertalen naar een real-time beheersing van een cursor op een scherm.
Een toegankelijkheidspakket
Eenmaal Smith de cursor ‘in de vingers’ had, werkte hij samen met de ingenieurs van Neuralink aan een toegankelijkheidspakket: een toetsenbord om tekst te voorspellen, macro’s voor ‘copy’, ‘paste’, en ‘undo’, en een op maat gemaakte chat app die met behulp van Grok 3 antwoorden suggereert en ze luidop voorleest in een digitale kloon van Smiths stem zoals die klonk voor hij ALS kreeg. “Het houdt me aan de praat”, zegt hij, ook al maakt de AI soms rare bokkesprongen.
Maar door het absolute gewin aan levenskwaliteit zijn die kinderziekten aanvaardbaar. Wel is het zo dat Noland Arbaugh, de eerste deelnemer van Neuralink, die volledig verlamd is vanaf de nek, slechts een maand na de ingreep de controle verloor over zowat 85% van de draden. De onderneming schreef dit toe aan natuurlijke bewegingen in de hersenen en heeft de filamenten intussen enkele millimeters dieper geïmplanteerd.
Vertaling: Bart De Becker
Bron: R&D World