Hallo, lieve mensen

Mijn naam is Anne en ik ben 53 jaar. Ik heb een zoon Peter en woon 27 jaar samen met Theo. In december 2007 werd bij mij ALS vastgesteld. Van mijn 14^de tot mijn 50ste heb ik gewerkt bij nv Philips. Toen ik door reorganisatie op prepensioen kon en veel plannen begon te maken, wilde plots mijn voet niet meer mee. Na een reeks onderzoeken kregen we te horen dat ik ALS had. Wij wisten niets van deze ziekte en zijn beginnen zoeken op internet naar meer uitleg. Zo kwamen we terecht op de site van de liga. Na een paar dagen twijfelen of dat wel iets voor ons zou zijn hebben we een afspraak gemaakt. Na ons bezoek daar hadden we er spijt van dat we dat niet eerder gedaan hadden. Het weekend aan zee met lotgenoten was heel aangenaam en leerrijk en bij de volgende editie zullen we er hopelijk weer bij zijn. Nu trekt de kracht stilaan verder weg uit mijn linker been en voel ik licht krachtverlies in mijn linker hand. Maar we blijven positief denken.

Iedere dag, als het weer het toelaat, gaan we even buiten en soms komt mijn vriendin of mijn zus me halen om te gaan bloemschikken. De pc is ook een goede vriend geworden. Omdat uitstapjes aangeraden worden, doen we dat ook en zo zijn we met nieuwjaar voor de eerste keer met de rolstoel en het vliegtuig weg geweest.

De service voor rolstoelreizigers is super zowel in Zaventem als in Tenerife, dus daar moet niemand bang voor zijn. Hopelijk komt er vlug een doorbraak in een of ander onderzoek, maar aan alle lotgenoten geef ik de raad: blijf positief denken!

Bron: Nieuwsbrief 143 – januari, februari, maart 2009