Rita Willems & Marianne De Smet

Getuigenis van Rita, via haar dochter Marianne

Een blik op hoe kleine dingen groots kunnen zijn

Tijdens het ALS Summerweekend in Middelkerke spraken we met Rita (pALS) en haar dochter Marianne. Een gepland interview is er niet meer van gekomen, maar nadien stuurden ze een warme, persoonlijke reactie op het weekend. Wat volgt is een verwoording van hun gedeelde ervaring. Een getuigenis over dankbaarheid, verbondenheid en de kracht van aanwezigheid.

“Ma is gewoon graag van de partij!”

Rita is al jarenlang vertrouwd met de weekends die georganiseerd worden door de ALS Liga, voor personen met ALS en hun naasten. Haar dochter Marianne is meestal als begeleider mee. Samen blikken ze met veel warmte terug op de voorbije edities. “We mochten doorheen de jaren verschillende leuke activiteiten meemaken,” schrijft Marianne. “De voorbije 2 jaar werden de ALS Familiedagen in pretparken georganiseerd, maar dat werd voor ons wat te druk. Ma kan daar aan weinig deelnemen, en dat maakt het wat moeilijker.”

Toen bleek dat het weekend dit jaar opnieuw in Hotel Middelpunt in Middelkerke zou doorgaan, was de keuze snel gemaakt. “Dat trok ons echt aan om er nog eens bij te zijn,” vertelt Marianne. “Voor ma betekent dat: een totaal andere omgeving, eens weg zijn van huis, kijken wie er allemaal zal zijn van de bekende gezichten, en vooral: genieten van het altijd lekkere eten!”

Rita is niet iemand die makkelijk woorden vindt voor wat ze voelt, ook door de gevolgen van de ziekte, die haar spraak bemoeilijken. Maar wie haar kent, weet: ze is oprecht blij met kleine dingen. Een eenvoudige wandeling op de dijk, een lekkere maaltijd, de aanwezigheid van anderen, zelfs al kijkt ze gewoon toe, “ze ziet graag alles af”, zoals haar dochter het treffend verwoordt. Ze luistert geboeid, beseft wat ze wél mag en kan, en voelt daar veel dankbaarheid voor.

Caroline, de zus van Marianne, speelt ook een belangrijke rol

Naast Marianne is Caroline, de andere dochter van Rita, een onmisbare steun. Zij woont bij hun mama en is er elke dag bij om voor haar te zorgen. Caroline staat in voor de dagdagelijkse zorg van Rita, van persoonlijke verzorging tot kleine huishoudelijke taken, en zorgt ervoor dat Rita zo comfortabel en zelfstandig mogelijk kan blijven. Marianne benadrukt hoe waardevol deze dagelijkse aanwezigheid is: “Dankzij Caroline kan ma nog steeds zoveel dingen doen die ze graag doet, en kan ik tijdens de ALS-weekends even volledig op haar genieten concentreren, zonder me zorgen te maken over de praktische dingen thuis.”

“Ze vergelijkt haar situatie niet, ze kijkt naar de ander”

Wat Marianne vooral typeert bij haar moeder, is haar opmerkelijke zorg voor anderen. “Ze ziet bij anderen de moeilijkheden en vindt dat dan nog erger dan haar eigen situatie,” zegt ze. “Ze is begaan, meer dan dat ze aan zichzelf denkt. Ze zal dat niet snel uitspreken, want zichzelf uiten is moeilijk, maar wie haar kent, voelt dat gewoon!”

Rita is ondertussen één van de ouderen binnen de groep. In de late uurtjes kiest ze er dan ook liever voor om zich even terug te trekken. “Een avondactiviteit, zoals een bingo of een quiz is vaak te vermoeiend,” vertelt Marianne. “Maar gewoon op het terras zitten of nog even op bed naar TV kijken, dat vindt ze wel fijn. Overdag zijn we 2 keer naar de dijk gestapt, en dat vonden we allebei heerlijk!”

Kleine momenten, grote waarde

Wat deze getuigenis zo bijzonder maakt, is de eenvoud en oprechtheid ervan. Geen grote woorden of dramatische uitspraken, maar net dat stille, warme besef van hoe waardevol het is om samen te kunnen zijn. Om erbij te mogen zijn. Rita geniet met volle teugen van wat nog wél kan, hoe klein ook, en dat doet ze op haar manier: In stilte, met aandacht voor anderen, en met een diepe dankbaarheid die voelbaar is in elk gebaar.

Dankzij de steun van haar dochter, Marianne, en dankzij de ruimte die het weekend bood om gewoon te mogen zijn, zonder druk, zonder verwachtingen, komt er rust. Er ontstaat verbinding, niet per se in grote gesprekken, maar in aanwezigheid, herkenning, een blik, een wandeling.

Rita en Marianne kijken nu al uit naar de volgende editie van ons ALS Summerweekend in 2026. En ook wij kijken er naar uit om hen opnieuw te mogen verwelkomen, met evenveel warmte, ruimte en kleine (of grote) momenten die er écht toe doen!