Diagnose

Share

Hoe wordt de diagnose gesteld?

 volledig lichamelijk neurologisch onderzoek;

 elektrodiagnostische metingen [met electromyography (EMG) en zenuwgeleiding snelheid (NerveConductionVelocity)];

 bloed- en urineonderzoeken met bepaling van serum eiwit, schildklier en bijschildklier hormoon en 24-uurs urine voor zware metalen;

 ruggenmergpunctie;

 radiologie met x-stralen, magnetische resonantie beeldvorming (MRI) en myelografie met contraststof;

 biopsie van spier en/of zenuw.

De neuroloog bepaalt en beoordeelt welke testen nodig zijn op basis van de resultaten van het lichamelijk neurologisch onderzoek en de diagnostische testen. Sommige ziekten hebben namelijk gelijkaardige symptomen als ALS.

Een tweede opinie kan dus soms zinvol zijn. 

Meer informatie over de noodzaak of het nut van een second opinion lees je hier.

De contactgegevens van de Belgische neuromusculaire referentiecentra vind je hier.

 

Hoe reageert de patiënt?

Hoe iemand reageert op een diagnose als ALS hangt af van zijn persoonlijkheid en  levenservaring. Bepaalde patronen komen nochtans bij heel wat mensen voor.  Eén van de eerste reacties is meestal ontkenning. Soms is een tweede opinie nodig om de diagnose te kunnen aanvaarden. Ook woede, zowel tegenover het medisch personeel als tegenover de familie, komt dikwijls voor. Er kan zelfs een rouwproces optreden. De patiënt beseft dat hij functies gaat verliezen en begint hierover te rouwen voordat de functie daadwerkelijk verloren gaat.

De manier waarop de diagnose wordt meegedeeld, bepaalt in grote mate de reactie van de patiënt. Best is een gezinslid of een goede vriend aanwezig bij het gesprek en is de huisarts op voorhand op de hoogte.

Het gesprek vergt een goede voorbereiding; er moet voldoende tijd voor uitgetrokken worden, en het verloopt op maat en op het ritme van de patiënt en zijn vragen. De meeste neurologen delen de diagnose pas mee als ze helemaal zeker zijn. Toch blijft een vergissing mogelijk omdat de diagnose wordt gesteld op grond van waarnemingen. Een tweede opinie kan dus zinvol zijn. De schok bij het vernemen van de diagnose, het verdriet, de woede en de wanhoop zijn vaak zo overweldigend dat het een hele tijd vergt om de toekomstplannen nuchter te herdenken. Bovendien krijgt een deel van de ALS-patiënten niet de kans om zelf oplossingen te vinden omdat de ziekte bij hen meedogenloos snel verloopt.

Kalender

  •  
  • 1 van 4

Bekijk alle activiteiten

Acties / Doneren

 

Danke, Spenden, ALS

Facebook Feed

Facebook feeds